Hard werken maar weinig beweging

Er zijn van die periodes waarin je druk bent, maar het niet voelt alsof je vooruit komt. Je agenda is gevuld, je bent bezig met opdrachten, je beantwoordt mailtjes, je bewerkt beelden, je plaatst af en toe iets op social media en je denkt tussendoor ook nog na over wat je eigenlijk allemaal zou moeten doen. Aan de buitenkant lijkt het alsof je goed bezig bent. Aan de binnenkant voelt het soms alsof je op een loopband staat. Veel beweging, weinig verplaatsing.

Dat is een verwarrend gevoel, juist omdat je niet stilzit. Je doet je best. Je probeert zichtbaar te zijn. Je zegt ja tegen werk, omdat je je verantwoordelijkheid voelt. Je denkt mee met klanten, je levert netjes op, je bent trouw aan je afspraken. En toch knaagt er iets. 

Wat er dan vaak gebeurt, is dat je harder gaat trekken. Je gaat nog meer doen, je gaat nog meer proberen, je gaat nog meer bijsturen. Je denkt dat het probleem in de hoeveelheid zit. Als ik maar vaker post. Als ik maar een nieuwe website maak. Als ik maar een nieuwe camera koop. Als ik maar een nieuw aanbod bedenk. Als ik maar een workshop volg. En soms helpt dat even, vooral omdat het je een gevoel van controle geeft. Maar na een tijdje merk je dat het vooral ruis oplevert. Veel acties, weinig richting.

Het lastige is dat het probleem bijna nooit is dat je niet hard genoeg werkt. Het probleem is meestal dat je werk niet meer op één lijn ligt. Je doet van alles door elkaar. Je aanbod is te breed geworden, je marketing is te versnipperd, je klanten zijn te verschillend, en je agenda zit vol met werk dat op zichzelf misschien prima is, maar samen geen duidelijke richting vormt. Dan bouw je geen momentum, dan onderhoud je vooral een drukte.

Ik zie dit bij fotografen vaak gebeuren, omdat we goed zijn in aanpassen. Als er vraag is, kunnen we schakelen. Als een klant iets anders wil, kunnen we meebewegen. Als er een kans is, kunnen we hem pakken. Dat is een mooie kwaliteit. Alleen is het ook een valkuil, want je bedrijf wordt dan een verzameling van ja’s. En als je te veel ja’s stapelt, verdwijnt je eigen koers langzaam uit beeld.

Je werkt veel, maar je werkt vooral aan dingen die veilig voelen. Bewerken is veilig, omdat je precies weet wat je moet doen. Je website aanpassen is veilig, omdat je het gevoel hebt dat je iets aan het verbeteren bent. Maar de dingen die echt beweging geven, voelen vaak spannender. Duidelijk kiezen waar je voor staat. Duidelijk zeggen welke klant je wel wilt en welke niet. Je prijzen onder ogen zien en eerlijk uitspreken. Een campagne draaien waarin je jezelf herhaalt, ook als je denkt dat mensen het al zat zijn. Actief contact opnemen met mensen die jou al kennen en je gunnen. Dat zijn de stappen die een bedrijf in beweging zetten. Dat zijn ook vaak de stappen die we het liefst uitstellen, omdat er iets op het spel staat.

En precies daar zit de kern. Het probleem is niet dat je geen energie hebt. Het probleem is dat je energie lekt. Omdat je je aandacht steeds moet verdelen. Omdat je steeds opnieuw moet bedenken wat je nu weer gaat posten. Omdat je verschillende doelgroepen tegelijk probeert te bedienen. Omdat je elke week opnieuw begint zonder dat er iets kan opstapelen.

Beweging ontstaat door herhaling, niet door variatie. Dat is een zin die veel fotografen even moeten laten landen, omdat we creatief zijn en variatie heerlijk vinden. Maar ondernemen vraagt iets anders. Ondernemen vraagt dat je een tijdje hetzelfde zegt, hetzelfde laat zien en hetzelfde aanbiedt, zodat mensen je kunnen plaatsen. Zodat je herkenbaar wordt. 

Een bedrijf dat vooruit beweegt, voelt vaak rustiger dan een bedrijf dat stilstaat. Dat klinkt misschien gek, maar het is echt zo. Rustiger, omdat er minder ruis is. Omdat er keuzes zijn gemaakt. Omdat je niet overal tegelijk hoeft te zijn. Omdat je niet alles voor iedereen hoeft te doen. Omdat je weet welke opdrachten je wil aantrekken en welke marketing daarbij past. Omdat je niet elke keer je hele verhaal opnieuw hoeft te bedenken.

Als jij nu hard werkt en toch weinig beweging voelt, dan is dat niet per se een teken dat jij het niet kunt. Het kan ook een teken zijn dat je toe bent aan een heldere koers. Een aanbod dat in één keer te begrijpen is. Een klant die bij je past. En een manier van zichtbaar zijn die je volhoudt zonder dat het je leeg trekt.

Misschien is dat ook wel de meest geruststellende gedachte in dit verhaal. Dat je niet meer hoeft te doen. Dat je helderder mag doen. Dat je niet harder hoeft te werken. Dat je anders mag werken. En dat je daarmee vaak veel sneller vooruit komt dan je nu denkt.

Ik werk achter de schermen aan coaching voor fotografen die vastlopen in hun bedrijf of in zichzelf. Wil je daar als eerste over horen, stuur me even een DM of meld je aan voor mijn updates over het traject.

Klik hier om je aan te melden