Waarom "ik kan alles" je marketing sloopt

Ook ik heb het vaak gezegd en ook gedaan. Soms voorzichtig, soms bijna trots, soms ook met een zucht erbij. Ik kan eigenlijk alles. Portretten, families, branding, bedrijfsreportages, evenementen, nog een beetje video erbij. Als het gevraagd wordt, kan ik het maken.

En begrijp me goed, dat is ook een kracht. Het zegt iets over je ervaring, je flexibiliteit en je vakmanschap. Het zegt dat je kunt meebewegen met klanten en dat je niet snel in paniek raakt als er iets verandert. Alleen zit er ook een keerzijde aan die zin, zeker als je probeert om zichtbaar te worden en klanten aan te trekken.

Want ik kan alles klinkt voor jou als vrijheid. Voor een klant klinkt kan het klinken als onduidelijkheid.

Een met AI gegenereerde afbeelding:

Een klant komt niet op je website om te ontdekken hoe breed je bent. Een klant komt omdat hij ergens mee zit. Hij heeft nieuwe mensen in dienst en wil dat het team er professioneel op staat. Of ze willen eindelijk eens goede beelden voor de website omdat het nu allemaal net niet klopt. Of iemand is ondernemer en voelt dat zijn profiel en zijn zichtbaarheid achterblijven. Of iemand wil een portret waar hij zich echt in herkent, zonder dat het gemaakt voelt. De klant zoekt geen menukaart. De klant zoekt het gevoel dat jij precies snapt wat hij nodig heeft.

En daar gaat het mis als je alles aanbiedt. Niet omdat je het niet kunt, maar omdat je het verhaal niet meer kunt laten landen. Als je vandaag een bedrijfsreportage laat zien, morgen een familieshoot, overmorgen een boudoirfoto en daarna weer een productshoot, dan is de kans groot dat de juiste klant jou niet herkent. Niet omdat je werk niet goed is, maar omdat hij niet meteen voelt of jij voor hem bent.

Marketing draait veel minder om roepen en veel meer om herkenning. Herkenning ontstaat als iemand zichzelf terugziet in jouw woorden en beelden. Als diegene denkt, zonder veel nadenken, dit is precies mijn situatie. Dit is precies wat ik zoek. Dit is iemand die mijn wereld snapt. Dat lukt bijna nooit als je alles tegelijk probeert te laten zien.

Wat er vaak onder zit, is iets heel menselijks. Bang om klanten mis te lopen. Bang dat kiezen betekent dat je opdrachten wegduwt. Bang dat je jezelf opsluit in één hokje. Alsof je, zodra je iets kiest, de rest van je talent bij het grofvuil moet zetten. Maar kiezen hoeft niet te betekenen dat je de rest nooit meer doet. Kiezen betekent vooral dat jij bepaalt wat je nu naar voren zet. Het is een marketingkeuze, geen levenslange gevangenisstraf.

Sterker nog, kiezen is vaak de snelste manier om meer vrijheid te krijgen. Omdat je dan niet meer elke week opnieuw hoeft te bedenken wat je nu weer gaat posten. Omdat je niet meer achter elke mogelijke klant hoeft aan te rennen. Omdat je aanbod duidelijker wordt, en duidelijke dingen worden sneller gekocht. Je bouwt momentum op, juist omdat je herhaalt. En herhaling is wat vertrouwen opbouwt.

Ik denk dat fotografen die alles aanbieden, uiteindelijk vooral worden gekozen op prijs. Omdat er geen duidelijke reden is om juist hén te kiezen. Je wordt dan een optie in een rijtje. Een naam op een lijst. Terwijl fotografen die helder kiezen, bijna vanzelf een sterkere positie krijgen. Niet omdat ze beter zijn, maar omdat het voor klanten makkelijker wordt om ja te zeggen.

Misschien herken je ook dat gevoel dat je marketing veel energie kost. Dat je wel iets doet, maar dat het niet echt pakt. Dat je af en toe post, maar dat je geen duidelijke lijn voelt. Dat kan heel goed komen doordat je te veel probeert te vertellen. Te veel richtingen tegelijk. Te veel doelgroepen tegelijk. Te veel soorten werk tegelijk. Dan voelt het voor jou alsof je zichtbaar bent, maar voor de buitenwereld blijft het vaag.

Kiezen is dan geen beperking, maar een opluchting. Het is jezelf toestemming geven om een tijdlang één verhaal te vertellen. Eén type klant echt goed te helpen. Eén aanbod zo duidelijk te maken dat iemand het in één keer begrijpt. En als je dat een periode doet, ontstaat er iets wat je nu misschien mist. Rust. Richting. En vaak ook, veel verrassender, meer aanvragen.

Dus als jij merkt dat je alles kunt, en dat je marketing toch niet lekker loopt, dan is mijn vraag niet of je minder moet kunnen. Mijn vraag is of je durft te kiezen wat je de komende maanden naar voren zet. Niet voor altijd. Wel lang genoeg om herkenbaar te worden.

Want uiteindelijk is dat de kern. Als je alles aanbiedt, ziet niemand waar hij jou voor moet hebben. Als je kiest, help je mensen om jou te herkennen. En herkenning is vaak het begin van een boeking.

Ik werk achter de schermen aan coaching voor fotografen die vastlopen in hun bedrijf of in zichzelf. Wil je daar als eerste over horen, stuur me even een DM of meld je aan voor mijn updates over het traject.